زیباترین مناظر طبیعی ناشناخته جهان: گزارشی جامع
به گزارش دَبی بلاگ، در این راهنما، به معرفی برخی از شگفتانگیزترین و کمتر شناختهشدهترین مناظر طبیعی در سراسر جهان میپردازیم. این مکانها، با وجود زیبایی خیرهکننده، اغلب از دید گردشگران دور ماندهاند و فرصتی بینظیر برای تجربهی طبیعت بکر و دستنخورده فراهم میکنند.
برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.
آسیا: قارهای پر از شگفتیهای پنهان
قاره کهن آسیا، علاوه بر جاذبههای مشهور خود، گنجینهای از مناظر طبیعی بکر و ناشناخته را در دل خود جای داده است.
دریاچه کایندی، قزاقستان: این دریاچه که در دل کوههای تیان شان قرار گرفته، منظرهای سورئال و وهمآلود دارد. در پی یک زلزله در سال 1911، جنگلی در این منطقه به زیر آب رفت و اکنون تنهی درختان صنوبر از میان آبهای فیروزهای دریاچه سر برآوردهاند. این منظره که به "جنگل غرق شده" شهرت دارد، به ویژه در فصل زمستان با پوشیده شدن از برف و یخ، زیبایی دوچندانی پیدا میکند.
دره گلها، هند: این پارک ملی در ایالت اوتاراکند، در ارتفاعات هیمالیا واقع شده و با دشتهای وسیعی از گلهای وحشی رنگارنگ پوشیده شده است. به دلیل دسترسی دشوار، این دره توانسته است طبیعت بکر و دستنخورده خود را حفظ کند و تنها در فصل تابستان برای بازدیدکنندگان قابل دسترس است. تنوع گیاهی و جانوری این منطقه، آن را به بهشتی برای طبیعتگردان و عکاسان تبدیل کرده است.
جزایر راجا آمپات، اندونزی: این مجمعالجزایر که از بیش از 1500 جزیره کوچک تشکیل شده، در استان پاپوآی غربی اندونزی قرار دارد. راجا آمپات به دلیل داشتن بیشترین تنوع زیستی دریایی در جهان شهرت دارد و بهشتی برای غواصان محسوب میشود. صخرههای مرجانی رنگارنگ، آبهای شفاف و جنگلهای استوایی سرسبز، مناظری خیرهکننده را در این منطقه به وجود آوردهاند.
کانیونهای یانگیکالا، ترکمنستان: این منطقه وسیع و رنگارنگ در شمال غربی ترکمنستان به دلیل شباهتهای بصری، لقب «گرند کانیون آسیای مرکزی» را به خود اختصاص داده است.
- ویژگیهای بصری و زمینشناسی: نام «یانگیکالا» به معنای «قلعههای آتشین» است که به رنگهای گرم و زنده صخرهها اشاره دارد. این درهها میلیونها سال پیش بستر دریای باستانی «پاراتتیس» بودهاند و فرسایش ناشی از باد و آب، لایههای رسوبی سنگ آهک و ماسهسنگ را تراشیده است. این فرآیند طیفی از رنگهای سفید، سبز، صورتی، زرد، نارنجی و قرمز را در دیوارهها به نمایش میگذارد که به ویژه هنگام طلوع و غروب خورشید خیرهکننده است. وجود اکسید آهن عامل اصلی رنگهای قرمز و نارنجی است.
- دلایل ناشناخته ماندن: گمنامی این منطقه دلایل متعددی دارد. دسترسی به آن به دلیل دورافتادگی، جادههای خاکی و ناهموار و نبود هرگونه زیرساخت رفاهی مانند اقامتگاه یا فروشگاه، بسیار دشوار است و نیازمند خودروهای 4x4 است. علاوه بر این، ترکمنستان یکی از کمبازدیدترین کشورهای جهان با سیاستهای ویزای بسیار سختگیرانه است که دریافت آن مستلزم «دعوتنامه» از یک آژانس مورد تأیید دولت است. بازدید از این کانیونها که در نزدیکی مناطق مرزی ممنوعه قرار دارند، نیازمند مجوزهای ویژه دولتی است و سفرهای مستقل به شدت محدود است.
مجمعالجزایر مرگوئی، میانمار: این مجمعالجزایر که با نام "Myeik" نیز شناخته میشود، در دریای آندامان در سواحل جنوبی میانمار واقع شده و با بیش از 800 جزیره، یکی از آخرین بهشتهای استوایی ناشناخته جهان به شمار میرود.
- ویژگیهای طبیعی: این منطقه دارای سواحل بیشمار با شنهای سفید و پودری، آبهای فیروزهای شفاف و جنگلهای انبوه است. صخرههای مرجانی گسترده و سالم آن، میزبان صدها گونه مرجان و ماهیهای رنگارنگ است. آبهای آن پناهگاه گونههای بزرگی چون سفرهماهیهای غولپیکر (مانتا ری) و کوسهنهنگها و همچنین موجودات کوچکتری مانند میگوی دلقک و اسبهای دریایی است. جنگلهای آن نیز زیستگاه گونههای نادری چون پولکپوست (Pangolin) و گوزنموش کوچک (Lesser Mouse-deer) است.
- دلایل بکر ماندن: این منطقه تا سال 1997 به طور کامل به روی گردشگران خارجی بسته بود. پس از آن نیز، سیاستهای سختگیرانه دولتی، نیاز به مجوزهای پرهزینه و زیرساختهای گردشگری بسیار محدود، مانع از ورود گردشگری انبوه شده است. همچنین، این جزایر برای قرنها خانه مردم بومی «موکن» (Moken) یا «کولیهای دریا» بوده که با سبک زندگی نیمهعشایری و هماهنگ با طبیعت، به حفظ محیط زیست منطقه کمک کردهاند.
مجمعالجزایر لاکشادویپ، هند: این مجموعه متشکل از 36 جزیره مرجانی، صخره و آبسنگ در دریای عرب، کوچکترین قلمرو اتحادیه هند است و به عنوان یک بهشت مرجانی حفاظتشده شناخته میشود.
- ویژگیهای طبیعی: این جزایر که شمالیترین بخش از یک رشتهکوه عظیم زیردریایی هستند، نمونههای کلاسیک از جزایر مرجانی حلقوی (آتول) به شمار میروند که تالابهای (لاگونهای) آرام و فیروزهای را در بر گرفتهاند. این منطقه با داشتن 3600 گونه گیاهی و جانوری دریایی، از جمله صخرههای مرجانی زنده، انواع ماهیهای رنگارنگ و لاکپشتهای دریایی، دارای اکوسیستم دریایی بسیار غنی است.
- دلایل ناشناخته ماندن: برخلاف مدل گردشگری انبوه مالدیو، لاکشادویپ الگوی اکوتوریسم پایدار را در پیش گرفته است. ورود به این جزایر هم برای شهروندان هندی و هم برای گردشگران خارجی به شدت کنترل میشود و نیازمند دریافت مجوز ویژه از طریق پورتال رسمی ePermit است. توسعه زیرساختها با محدودیتهای جدی مواجه است و مالکیت زمین برای غیربومیان ممنوع است. هدف اصلی این سیاستها، حفاظت از اکوسیستم شکننده مرجانی و حمایت از جمعیت بومی قبایل است که حدود 95 درصد ساکنان را تشکیل میدهند.
اروپا: کشف زیباییهای پنهان در قاره سبز
اروپا نیز با وجود تاریخ غنی و شهرهای پرجنبوجوش، مناظر طبیعی شگفتانگیزی دارد که هنوز به طور کامل کشف نشدهاند.
جزایر فارو، دانمارک: این مجمعالجزایر خودمختار که بین نروژ و ایسلند واقع شده، با صخرههای دراماتیک، آبشارهای خروشان که به اقیانوس میریزند و خانههای رنگارنگ با سقفهای پوشیده از چمن، منظرهای منحصربهفرد دارد. آب و هوای متغیر و طبیعت وحشی این جزایر، آن را به مقصدی جذاب برای علاقهمندان به ماجراجویی و عکاسی تبدیل کرده است.
پارک ملی دریاچههای پلیتویس، کرواسی: هرچند این پارک در سالهای اخیر شهرت بیشتری یافته، اما هنوز هم نسبت به بسیاری از جاذبههای اروپایی کمتر شناخته شده است. این پارک شامل 16 دریاچه است که با مجموعهای از آبشارها به یکدیگر متصل شدهاند. رنگ آب دریاچهها از آبی لاجوردی تا سبز و خاکستری متغیر است و مسیرهای پیادهروی چوبی که از روی آب عبور میکنند، تجربهای فراموشنشدنی را برای بازدیدکنندگان رقم میزنند.
آفریقا: گنجینههای بکر قاره سیاه
ساحل لگزیرا، مراکش: این ساحل در جنوب غربی مراکش، به خاطر طاقهای سنگی عظیم و قرمزرنگ خود که توسط فرسایش آب دریا به وجود آمدهاند، شهرت دارد. هنگام غروب آفتاب، رنگ قرمز این طاقها در کنار اقیانوس اطلس، منظرهای فوقالعاده دیدنی و جادویی خلق میکند. متاسفانه یکی از این طاقهای نمادین در سال 2016 فرو ریخت، اما زیبایی این ساحل همچنان پابرجاست.
صحرای نامیب، نامیبیا: این بیابان با قدمتی حدود 55 میلیون سال، یکی از کهنترین بیابانهای جهان محسوب میشود و میزبان پدیدههای طبیعی منحصربهفردی است.
- ویژگیهای طبیعی: این صحرا دارای برخی از بلندترین تپههای شنی جهان است که رنگ آنها از صورتی تا نارنجی روشن متغیر است. تپههایی مانند «پدر بزرگ» (Big Daddy) و «دون 7» (Dune 7) ارتفاعی نزدیک به 400 متر دارند. در امتداد ساحل، «ساحل اسکلتی» (Skeleton Coast) قرار دارد؛ منطقهای خطرناک و مهآلود که نام خود را از لاشه کشتیهای غرقشده و اسکلت نهنگها گرفته است و به «دروازههای جهنم» شهرت دارد. یکی دیگر از شگفتیهای این صحرا، «دایرههای اسرارآمیز» (Fairy Circles) است؛ میلیونها دایره بایر در میان علفزارها که علت شکلگیری آنها هنوز یک راز باقی مانده است.
- آسمان تاریک: منطقه حفاظتشده «نامیبرند» در این صحرا، به عنوان یک «ذخیرهگاه بینالمللی آسمان تاریک» با بالاترین درجه (طلایی) شناخته شده است. آلودگی نوری ناچیز به دلیل دورافتادگی، هوای بسیار خشک کویری و چشماندازهای باز، آسمان این منطقه را به یکی از بهترین مکانهای جهان برای تماشای ستارگان و کهکشان راه شیری تبدیل کرده است.
مجمعالجزایر بازاروتو، موزامبیک: این پارک ملی دریایی که در سواحل جنوبی موزامبیک واقع شده، یکی از مهمترین پناهگاههای دریایی در شرق آفریقا است.
- ویژگیهای طبیعی: این مجموعه از پنج جزیره اصلی تشکیل شده و دارای سواحل شنی سفید، آبهای فیروزهای و تپههای شنی بسیار بلند است که ارتفاع برخی از آنها به 90 متر میرسد. این منطقه به دلیل داشتن صخرههای مرجانی سالم، یکی از بهترین مقاصد غواصی در آفریقا است. بازاروتو زیستگاه بیش از 1200 گونه دریایی است و مهمتر از همه، آخرین جمعیت پایدار «دوگونگ» (گاو دریایی) در غرب اقیانوس هند را در خود جای داده است.
- دلایل کمتر شناخته شدن: با وجود زیباییهای خیرهکننده، این منطقه به دلیل چالشهای زیرساختی در موزامبیک، هزینههای بالای دسترسی و اقامت، و بیثباتیهای سیاسی در سایر نقاط کشور که بر تصویر کلی آن تأثیر گذاشته، کمتر شناخته شده است. سیاستهای حفاظتمحور نیز توسعه گردشگری انبوه را محدود کرده است.
آمریکای شمالی: سرزمین عجایب زمینشناسی
- بیابان بیسی/ده-نا-زین، نیومکزیکو، آمریکا: این منطقه بیابانی در شمال غربی نیومکزیکو، منظرهای سورئال و فانتزی از صخرههای عجیب و رنگارنگ را به نمایش میگذارد که گویی از جهانی دیگر آمدهاند. این سرزمین با مساحت 45,000 هکتار، چشماندازی از زمینهای بایر و فرسایشیافته (badlands) است که ویژگی بارز آن وجود هزاران «هودو» (hoodoo) یا صخرههای قارچیشکل در ابعاد و اشکال گوناگون است. برخی از این اشکال به «کارخانه تخم دایناسور» شهرت یافتهاند.
- عوامل ایجاد منظره: این منظره حاصل تاریخ زمینشناسی پیچیدهای است. حدود 70 تا 75 میلیون سال پیش، این منطقه حاشیه یک دریای داخلی کمعمق بود. پس از عقبنشینی دریا، فرسایش توسط باد و آب، لایههای نرمتر سنگ را سریعتر از لایههای سختتر فرسایش داد و این ستونهای سنگی شگفتانگیز را خلق کرد. رنگهای متنوع آن نیز ناشی از مواد معدنی مختلف مانند اکسید آهن و لایههای زغالسنگ است.
- دلایل ناشناخته ماندن: دوری و دسترسی دشوار از طریق جادههای خاکی، فقدان کامل امکانات رفاهی مانند آب یا مسیرهای علامتگذاری شده، و نیاز به مهارتهای ناوبری با GPS از دلایل اصلی کمتر شناخته شدن این منطقه است. این منطقه به عمد به صورت بکر و وحشی حفظ شده تا کمترین تأثیر انسانی بر آن وارد شود.
آمریکای جنوبی: سرزمین عجایب طبیعی
آمریکای جنوبی، با تنوع اقلیمی و جغرافیایی بینظیر، میزبان برخی از خارقالعادهترین و بکرترین مناظر طبیعی جهان است.
سالار د یونی، بولیوی: بزرگترین دشت نمک جهان، در فصل خشک به یک بیابان سفید بیپایان تبدیل میشود. اما در فصل بارانی، لایهای نازک از آب سطح آن را میپوشاند و آن را به بزرگترین آینه طبیعی جهان بدل میکند. انعکاس آسمان در این دشت، مرز بین زمین و آسمان را از بین میبرد و منظرهای سورئال و خیرهکننده به وجود میآورد.
کوه رورایما، ونزوئلا/برزیل/گویان: این کوه با قلهای صاف و دیوارههایی عمودی، یکی از قدیمیترین ساختارهای زمینشناسی بر روی کره زمین است. این کوه که الهامبخش داستان "دنیای گمشده" آرتور کانن دویل بوده، دارای اکوسیستم منحصربهفردی با گیاهان و جانوران بومی است که در هیچ کجای دیگر یافت نمیشوند. صعود به این کوه، سفری به دنیایی دیگر است.
غارهای مرمرین، شیلی: این غارها که در دریاچه "ژنرال کاررا" در پاتاگونیا واقع شدهاند، در طول هزاران سال توسط امواج آب تراشیده شدهاند. دیوارههای این غارها از مرمر خالص تشکیل شده و با انعکاس نور خورشید در آبهای فیروزهای دریاچه، طیفی از رنگهای آبی و سبز را به نمایش میگذارند. این پدیده طبیعی شگفتانگیز تنها با قایق قابل دسترسی است.
اقیانوسیه: کهکشانی در اعماق زمین
غارهای وایتومو، نیوزیلند: در جزیره شمالی نیوزیلند، غارهای آهکی وایتومو منظرهای جادویی شبیه به یک آسمان پرستاره در تاریکی مطلق زیر زمین خلق میکنند.
- پدیده بیولومینسانس: این نمایش نورانی توسط لارو گونهای از حشرات به نام Arachnocampa luminosa ایجاد میشود که بومی نیوزیلند است. این موجودات در واقع لارو یک نوع پشه قارچخوار هستند. نور آبی-سبز درخشان از اندامی در انتهای بدن این لاروها ساطع میشود که حاصل یک واکنش شیمیایی (بیولومینسانس) است.
- چرخه زندگی و مکانیزم شکار: لاروها برای شکار، رشتههایی ابریشمی و چسبناک از سقف غار آویزان میکنند. سپس با تولید نور، حشرات کوچک پروازی را به سمت این تارهای چسبناک جذب میکنند. این موجودات بیشتر عمر خود را (6 تا 12 ماه) در این مرحله لاروی درخشان سپری میکنند، در حالی که عمر حشره بالغ تنها چند روز برای جفتگیری است.
- شرایط محیطی منحصر به فرد: شکلگیری این پدیده به شرایط بسیار خاصی مانند تاریکی مطلق، رطوبت بسیار بالا، هوای آرام و بدون باد و وجود یک جریان آب وابسته است که غذای لاروها را تأمین کرده و نور آنها را منعکس میکند. این اکوسیستم به شدت حساس است و امروزه شرایط محیطی آن به دقت کنترل میشود.
رشتهکوه استار، پاپوآ گینه نو: این رشتهکوه که در مرز پاپوآ گینه نو و اندونزی قرار دارد، یکی از دورافتادهترین، مرطوبترین و صعبالعبورترین مناطق کره زمین است.
- ویژگیهای طبیعی و جغرافیایی: این منطقه با توپوگرافی بسیار ناهموار، جنگلهای بارانی انبوه و زمینهای پوشیده از سنگ آهک کارستی تیز و برنده شناخته میشود. یکی از شگفتانگیزترین عوارض آن «دیوار هیندنبورگ» است؛ یک دیواره سنگ آهکی به طول 50 کیلومتر و ارتفاع متوسط یک کیلومتر که اکوسیستمی تقریباً دستنخورده را در خود جای داده است. انزوای شدید باعث شکلگیری تنوع زیستی بینظیری شده و در یک بررسی علمی، حدود 100 گونه جدید برای علم در آن کشف شد.
- دلایل ناشناخته و بکر ماندن: این منطقه یکی از آخرین «نقاط سفید» روی نقشه جهان است. ترکیبی از بارندگی شدید و بیوقفه (بیش از 10,000 میلیمتر در سال)، زمینهای خطرناک، نبود کامل زیرساخت و دورافتادگی شدید، اکتشاف در آن را تقریباً غیرممکن کرده است. از زمان کشف آن در سال 1959، تنها تعداد انگشتشماری از کاوشگران موفق به عبور از آن شدهاند.
خلاصه
جهان پر از مناظر طبیعی شگفتانگیزی است که بسیاری از آنها هنوز از دید عموم پنهان ماندهاند. این گزارش به معرفی تعدادی از این مکانهای کمتر شناختهشده در قارههای مختلف پرداخت. از "جنگل غرق شده" دریاچه کایندی در قزاقستان و تنوع زیستی بینظیر راجا آمپات در اندونزی گرفته تا درههای آتشین و دورافتاده یانگیکالا در ترکمنستان که به دلیل سیاستهای محدودکننده و دسترسی دشوار ناشناخته ماندهاند. در آسیا، مجمعالجزایر لاکشادویپ در هند به عنوان یک بهشت مرجانی معرفی شد که به لطف سیاستهای سختگیرانه ورود و تمرکز بر اکوتوریسم، بکر باقی مانده است. در آفریقا، علاوه بر تپههای شنی عظیم و آسمان پرستاره صحرای نامیب ، مجمعالجزایر بازاروتو در موزامبیک با حیات دریایی غنی از جمله جمعیت نادر «دوگونگ» معرفی شد که به دلیل هزینههای بالا و چالشهای زیرساختی کمتر شناخته شده است. در آمریکا، بیابان فرازمینی بیسی/ده-نا-زین در نیومکزیکو به عنوان نمونهای از مناظر بکر معرفی شد. در اقیانوسیه، علاوه بر غارهای وایتومو در نیوزیلند که با کرمهای شبتاب منظرهای کهکشانی خلق میکنند ، رشتهکوه استار در پاپوآ گینه نو به عنوان یکی از صعبالعبورترین نقاط زمین معرفی شد که به دلیل شرایط جوی خشن و جغرافیای خطرناک، تقریباً دستنخورده باقی مانده است. این مقاصد، فرصتی برای دوری از شلوغی جاذبههای توریستی معروف و ارتباط عمیقتر با طبیعت فراهم میکنند و یادآور میشوند که هنوز شگفتیهای بسیاری برای کشف در سیاره ما وجود دارد.