معروف ترین میوه های عجیب دنیا: سفری به دنیای طعم های ناشناخته - دَبی بلاگ

برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با bestcanadatours.com مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.

میوه‌های ستاره‌ای و اژدها: زیبایی‌های خیره‌کننده

برخی از میوه‌های عجیب، بیشتر به دلیل ظاهر منحصربه‌فرد و زیبایشان شهرت دارند.

• میوه اژدها (پیتایا): این میوه با پوست صورتی یا زرد روشن و زائده‌های سبز رنگ، ظاهری شبیه به یک شعله آتش یا تخم اژدها دارد. گوشت داخلی آن می‌تواند سفید یا صورتی تیره با دانه‌های سیاه ریز باشد. طعم پیتایا ملایم و کمی شیرین است و بافتی شبیه به کیوی دارد. این میوه بومی مکزیک و آمریکای مرکزی و جنوبی است و سرشار از آنتی‌اکسیدان، ویتامین C و فیبر می‌باشد.

• کارامبولا (میوه ستاره‌ای): همانطور که از نامش پیداست، برش‌های عرضی این میوه شکلی شبیه به ستاره دارند. کارامبولا پوستی نازک و خوراکی به رنگ زرد یا سبز دارد و طعم آن بسته به میزان رسیدگی، از ترش تا کمی شیرین متغیر است. این میوه که بومی جنوب شرقی آسیا است، منبع خوبی از ویتامین C به شمار می‌رود.

طعم‌های بهشتی و خاص: تجربه‌ای متفاوت

دسته‌ای دیگر از میوه‌های عجیب، به خاطر طعم منحصربه‌فرد و به‌یادماندنی خود شناخته می‌شوند.

• منگوستین (ترگیل): این میوه که به "ملکه میوه‌ها" شهرت دارد، اغلب برای متعادل کردن طعم قوی دوریان مصرف می‌شود. پوست آن ضخیم و به رنگ بنفش تیره است. گوشت داخلی آن سفید، نرم، آبدار و به چند قطعه تقسیم می‌شود (شبیه پرهای سیر). طعم منگوستین ترکیبی دلنشین از شیرینی و ترشی، شبیه به هلو، توت‌فرنگی، آناناس و لیچی توصیف شده است. این میوه که بومی جزایر سوندا و مولوکاس اندونزی است، بیشتر به صورت تازه مصرف می‌شود اما در تهیه آبمیوه، اسموتی، مربا، ژله و حتی سس‌های خاص برای غذاهای دریایی نیز کاربرد دارد.

• چری‌مویا (میوه بستنی): این میوه که با نام‌های «سیب کاستارد» و «میوه بستنی» نیز شناخته می‌شود، به قدری لذیذ است که مارک تواین آن را «خوشمزه‌ترین میوه‌ای که بشر شناخته» نامیده است.

  • ظاهر: چری‌مویا شکلی شبیه به قلب یا مخروط دارد و پوست سبز رنگ آن با فرورفتگی‌هایی شبیه به اثر انگشت یا فلس‌های همپوشان پوشیده شده است. گوشت داخلی آن سفید برفی، بسیار نرم و آبدار با بافتی کرمی شبیه به کاستارد یا بستنی است.
  • طعم و بافت: دلیل شهرت و نام‌گذاری این میوه، طعم پیچیده و بافت استثنایی آن است. طعم آن ترکیبی از موز، آناناس، توت‌فرنگی، پاپایا و هلو توصیف می‌شود. بافت نرم و لطیف آن حس خوردن بستنی یا کاستارد را تداعی می‌کند، به خصوص وقتی سرد سرو شود.
  • خاستگاه و مصرف: خاستگاه آن رشته‌کوه‌های آند در آمریکای جنوبی است. ساده‌ترین روش مصرف آن، نصف کردن و خوردن گوشت با قاشق است. توجه: دانه‌های سیاه و براق آن سمی هستند و نباید خورده شوند.

• رامبوتان: نام این میوه از کلمه مالایی "رامبوت" (rambut) به معنای "مو" گرفته شده است که به خوبی ظاهر آن را توصیف می‌کند. پوست آن قرمز یا زرد و پوشیده از مژه‌های نرم و بلند است. با شکافتن پوست، گوشت سفید و شفافی نمایان می‌شود که طعمی شیرین و کمی ترش، شبیه به انگور و لیچی دارد. رامبوتان که بومی مجمع‌الجزایر مالایی است، علاوه بر مصرف تازه، به صورت کنسرو شده نیز محبوب است و در تهیه سالاد میوه، کوکتل‌ها، دسرها و حتی برخی خورش‌های کاری تایلندی (برای ایجاد تعادل طعم) استفاده می‌شود.

• لیچی (سرخالو): لیچی پوستی صورتی-قرمز و زبر دارد که به راحتی جدا می‌شود. گوشت آن سفید، آبدار و شیرین با رایحه‌ای گلی است. این میوه که از جنوب چین سرچشمه گرفته، منبع غنی ویتامین C و پتاسیم است.

بدبو اما خوشمزه: پادشاه میوه‌ها

• دوریان (خارگیل): شاید بتوان دوریان را عجیب‌ترین میوه جهان نامید؛ میوه‌ای که یا عاشق آن می‌شوید یا از آن متنفر خواهید شد. این میوه که به "پادشاه میوه‌ها" ملقب است، به خاطر تضاد بین بوی جهنمی و طعم بهشتی‌اش شهرت جهانی دارد.
  • ظاهر و خاستگاه: دوریان میوه‌ای بزرگ، کروی یا بیضی‌شکل با پوستی سخت و پوشیده از خارهای تیز به رنگ سبز-قهوه‌ای است. وزن آن می‌تواند به 1 تا 3 کیلوگرم برسد. نام آن از کلمه مالایی "duri" به معنای خار گرفته شده است. گوشت داخلی آن نرم، خامه‌ای و به رنگ زرد کرم تا طلایی است. خاستگاه آن جزایر بورنئو و سوماترا است اما امروزه تایلند بزرگترین صادرکننده آن محسوب می‌شود.
  • راز بوی تند: بوی بسیار تند و نافذ آن، که به پیاز گندیده، فاضلاب یا گوگرد تشبیه شده، ناشی از ترکیبی پیچیده از بیش از 44 ترکیب گوگردی فرار است. وجود یک اسید آمینه نادر به نام «اتیونین» که با رسیدن میوه تجزیه می‌شود، عامل اصلی این بوی منحصربه‌فرد است.
  • طعم بهشتی: طرفدارانش، بافت آن را شبیه به کاستارد یا بستنی غلیظ توصیف می‌کنند. طعم آن چندلایه و ترکیبی از شیرینی کارامل و وانیل، با رگه‌هایی از طعم بادام، پنیر خامه‌ای و حتی کمی پیاز سرخ‌شده است.
  • خواص و ارزش غذایی: دوریان یکی از مغذی‌ترین میوه‌های جهان است. این میوه منبع غنی انرژی، فیبر، چربی‌های سالم، ویتامین‌های C و گروه B، پتاسیم و آنتی‌اکسیدان‌های قوی است که به سلامت قلب، بهبود گوارش و تقویت خلق‌وخو کمک می‌کند.
  • کاربردهای آشپزی: از دوریان در تهیه انواع دسر مانند بستنی، چیزکیک و شیرینی‌های سنتی استفاده می‌شود. جالب‌تر اینکه، از آن در غذاهای شور نیز استفاده می‌شود؛ "تمپویاک" (Tempoyak) چاشنی معروفی است که از تخمیر دوریان تهیه شده و در خورش‌ها به کار می‌رود. دانه‌های آن نیز پس از پخته شدن خوراکی هستند.
  • ممنوعیت در اماکن عمومی: به دلیل بوی بسیار شدید و ماندگار، حمل دوریان در بسیاری از هتل‌ها، فرودگاه‌ها و وسایل حمل و نقل عمومی در جنوب شرقی آسیا ممنوع است.

دیگر میوه‌های عجیب و جالب

• جک‌فروت (Jackfruit): این میوه بزرگترین میوه درختی جهان محسوب می‌شود و به دلیل اندازه غول‌پیکر و کاربردهای متنوعش شهرت دارد. پوست آن ضخیم، خاردار و به رنگ سبز یا زرد است و وزن آن می‌تواند به 45 کیلوگرم برسد. خاستگاه آن جنگل‌های جنوب هند و جنوب شرق آسیا است. ویژگی شگفت‌انگیز جک‌فروت، دوگانگی طعم و بافت آن است:

  • نارس (سبز): گوشت آن طعمی خنثی و بافتی رشته‌ای شبیه به گوشت مرغ پخته شده دارد و به عنوان "گوشت گیاهی" در غذاهای وگان استفاده می‌شود.
  • رسیده: گوشت آن نرم، آبدار و شیرین شده و طعمی ترکیبی از آناناس، موز و انبه پیدا می‌کند.
  • دانه‌ها: دانه‌های آن نیز پس از پخته یا برشته شدن خوراکی هستند و طعمی شبیه شاه بلوط دارند.

• سالاک (میوه مار): این میوه استوایی از خانواده نخل‌هاست و به دلیل پوست قهوه‌ای تیره و فلس‌مانندش که شباهت زیادی به پوست مار دارد، به «میوه مار» (Snake Fruit) معروف شده است.

  • ظاهر و خاستگاه: اندازه آن شبیه به یک انجیر بزرگ است و پس از پوست‌کنی، گوشت کرم یا زرد رنگ آن نمایان می‌شود که معمولاً از سه قسمت (لوب) شبیه به یک حبه سیر بزرگ تشکیل شده است. خاستگاه اصلی آن جزایر جاوه و سوماترا در اندونزی و همچنین مالزی است.
  • طعم و بافت: بافت سالاک ترد، آبدار و شبیه به سیب است. طعم میوه رسیده، شیرین و کمی اسیدی، با مزه‌ای شبیه به آناناس یا عسل توصیف شده است، در حالی که نوع نرسیده آن ترش و گس است.
  • مصرف و ارزش غذایی: سالاک معمولاً به صورت تازه مصرف می‌شود. در تایلند آن را با مخلوطی از نمک و شکر می‌خورند یا از آن ترشی تهیه می‌کنند. این میوه منبعی غنی از پتاسیم و پکتین است که به تقویت حافظه کمک می‌کند. میزان بتاکاروتن (پیش‌ساز ویتامین A) در آن حتی از هویج نیز بیشتر است که برای تقویت بینایی بسیار مفید است.

• جاباتیکابا (انگور برزیلی): این میوه به شیوه‌ای بسیار عجیب و مستقیم بر روی تنه و شاخه‌های اصلی درخت رشد می‌کند. جاباتیکابا ظاهری شبیه به انگور سیاه دارد و طعم آن نیز شیرین و مشابه انگور است. این درخت بومی برزیل است.

• دست بودا: این میوه یکی از عجیب‌ترین اعضای خانواده مرکبات است که به جای شکل گرد، به بخش‌هایی انگشت‌مانند تقسیم شده و ظاهری شبیه به دست در حال عبادت دارد.

  • ظاهر و خاستگاه: این ظاهر نمادین دلیل نامگذاری آن است و در فرهنگ چین و ژاپن، نماد خوشبختی و شادی محسوب می‌شود. خاستگاه آن شمال شرقی هند و چین است.
  • عطر و طعم: برخلاف اکثر مرکبات، این میوه فاقد آب و پالپ است. ارزش اصلی آن در عطر بسیار قوی و دلپذیر پوستش نهفته است که ترکیبی از رایحه لیمو و گل‌های معطری چون بنفشه یا اسطوخودوس است. قسمت سفید داخلی پوست آن تلخ نیست.
  • کاربردها و خواص: از پوست رنده شده (زست) آن برای طعم‌دار کردن دسر، کیک، نوشیدنی و سس‌ها استفاده می‌شود. همچنین از آن برای خوشبو کردن فضا و کمد لباس بهره می‌برند. در طب سنتی به دلیل داشتن ویتامین C و ترکیبات ضدالتهابی، برای تسکین درد، کاهش خلط و بهبود مشکلات گوارشی کاربرد دارد.

• کیوانو (خربزه شاخدار): این میوه با ظاهر فرازمینی خود، از خانواده کدوییان است و به دلیل پوست نارنجی رنگ و پوشیده از خارهای شاخ‌مانند، به «خربزه شاخدار» یا «خیار آفریقایی» شهرت دارد.

  • ظاهر و خاستگاه: خاستگاه آن صحرای کالاهاری در آفریقا است و به عنوان یکی از منابع آب در فصل گرما استفاده می‌شود. گوشت داخلی آن ژله‌ای، سبز رنگ و پر از دانه‌های خوراکی است.
  • طعم و بافت: طعم آن ملایم و ترکیبی از خیار، موز و لیمو توصیف شده است. بافت ژلاتینی و آبدار آن شبیه پشن فروت است.
  • مصرف و ارزش غذایی: ساده‌ترین روش مصرف، خوردن گوشت آن با قاشق است که گاهی با نمک یا شکر همراه می‌شود. از آن در اسموتی و سالاد استفاده شده و پوستش به عنوان ظرف سرو به کار می‌رود. این میوه کم‌کالری و سرشار از آب (حدود 88٪)، ویتامین C، ویتامین A، منیزیم، آهن و آنتی‌اکسیدان‌های قوی است.

خلاصه

جهان میوه‌ها مملو از شگفتی‌هایی است که فراتر از گزینه‌های معمول روزمره ما قرار دارند. از میوه اژدها با ظاهر خیره‌کننده‌اش گرفته تا دوریان، «پادشاه میوه‌ها»، که با بوی تند و زننده‌اش شهرت جهانی یافته اما طعمی بهشتی و بافتی خامه‌ای دارد. این میوه عجیب به دلیل بوی شدیدش در بسیاری از اماکن عمومی ممنوع است اما در آشپزی جنوب شرقی آسیا، از دسرهایی چون بستنی گرفته تا چاشنی‌های تخمیری شور مانند «تمپویاک» کاربرد دارد. میوه‌هایی مانند منگوستین («ملکه میوه‌ها»)، رامبوتان و چری‌مویا («میوه بستنی») طعم‌های پیچیده و دلنشینی ارائه می‌دهند. در این میان، جک‌فروت به عنوان بزرگترین میوه درختی جهان، با دوگانگی طعم و بافت (از جایگزین گوشت در حالت نارس تا میوه‌ای شیرین در حالت رسیده) جایگاه ویژه‌ای دارد. میوه‌های دیگری مانند سالاک با پوست مار مانند و طعم ترد شبیه سیب ، کیوانو با ظاهر شاخدار و طعم ترکیبی از خیار و موز و دست بودا که فاقد آب است اما عطری بی‌نظیر دارد ، تنوع شگفت‌انگیز این دنیا را به نمایش می‌گذارند. آشنایی با این میوه‌ها نه تنها دانش ما را در مورد تنوع زیستی سیاره افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند الهام‌بخش ماجراجویی‌های جدید در دنیای آشپزی و تغذیه باشد.