کدام ایرلاین ها کمترین مسافر را دارند؟ لیستی از پروازهایی با بیشترین صندلی خالی
به گزارش دَبی بلاگ، تصور کنید سوار هواپیمایی شدهاید که فضای کافی برای دراز کردن پاهایتان دارید، مهمانداران با آرامش بیشتری خدمات ارائه میدهند، و هیچ صدای اضافی از مسافران دیگر آرامش شما را بر هم نمیزند. این سناریو شاید رویایی به نظر برسد، اما واقعیت این است که برخی ایرلاینها با مشکل صندلیهای خالی دست و پنجه نرم میکنند. اگرچه از نگاه یک مسافر، این اتفاق فرصتی برای تجربه سفری آرامتر محسوب میشود، اما برای شرکتهای هواپیمایی، صندلیهای خالی برابر است با کاهش سود و حتی خطر تعطیلی. در این مقاله، نگاهی میاندازیم به ایرلاینهایی که بیشترین و کمترین میزان اشغال صندلی را دارند و بررسی میکنیم که این مسئله چگونه بر صنعت هوایی تأثیر میگذارد.

برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با bestcanadatours.com مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.
پرواز با هواپیماهایی که مسافران کمی دارند به نظر عالی و هیجان انگیز است این طور نیست؟ فضا بیشتر است و به خوبی می توانید پاهایتان را کش بدهید، جای بیشتری برای کیف و وسایل خود دارید، مهمانداران توجه بیشتری به شما می نمایند و صدای سرفه و عطسه کمتری از آدم های دورو بر به گوش می رسد. اینکه در هواپیما با صندلی های خالی روبرو شوید برای شما خوشایند است چون سکوت و آرامش برقراره، می توانید به راحتی بخوابید و حتی اگر خوش شانس باشید به قسمت فرست کلاس هواپیما ارتقاء پیدا کنید! پس شاید در پی ایرلاین هایی باشید که با بیشترین صندلی های خالی پرواز می نمایند، در ادامه خبرنگاران را همراهی کنید تا درباره ایرلاین هایی با بیشترین صندلی خالی بیشتر حرف بزنیم.
برای ایرلاین ها صندلی های خالی بیشتر یعنی عایدی کمتر! اگر تعداد مسافران از یک حد تعیینی کمتر گردد در این صورت ممکنه ایرلاین با پرداخت جریمه روبرو می گردد و در صورت تکرار این فرایند شاید دیگر این ایرلاین نتواند فعالیت کند. مهم نیست چقدر بلیط فروخته می گردد در هر صورت هواپیما باید پرواز کند و این یعنی هزینه سوخت، فرود و حقوق کارکنان همچنان سر جایش است پس هر چه صندلی های بیشتری پر گردد سود بیشتری نصیب ایرلاین می گردد. از طرفی با به حداکثر رساندن تعداد مسافران، ایرلاین ها می توانند تاثیر مخرب بر روی محیط اطراف را هم کاهش دهند. وقتی حرف از صندلی های خالی می گردد کدام ایرلاین ها در بالای فهرست قرار می گیرند؟
در سال 2016 دو کوله گرد بریتانیایی که از کرابی تایلند راهی پنانگ مالزی بودند تنها دو مسافر خوش شانس هواپیما بودند. یکی از آن ها می گوید: همین که برای چک این پاسپورت خود را ارائه دادم شوکه شدم: فقط من و دوستم مسافر هواپیما بودیم، پروازی کاملا اختصاصی که یکی از برترین پروازهایی بود که تا به حال تجربه نموده بودم، حتی خدمه پرواز هم کمی دست پاچه به نظر می آمدند چون آن ها هم اولین بار بود که با این اتفاق روبرو می شدند.
بیشترین تعداد صندلی های پر: ایرلاین Ryanair
این ایرلاین ایرلندی با همه کم و کاستی هایش کاملا کارآمد است. تعداد مسافران این ایرلاین حسادت همه جهان را برانگیخته به طوری که در 7 ماه اول سال 2017 حدود 94.7 درصد از صندلی های این ایرلاین پر شده البته این درصد در ماه های اوج سفر یعنی فروردین تا شهریور به 96 درصد رسیده است. هر کدام از هواپیماهای این ایرلاین 189 صندلی دارند و با توجه به این درصدها در هر پرواز فقط 7 تا 8 بلیط فروخته نشده است. این تعداد مسافر باعث شد تا این ایرلاین در سال به 1.4 میلیارد پوند عایدی برسد در حالی که امریکن ایرلاینز که بزرگ ترین ایرلاین جهانست با حدود 80 میلیون مسافر بیشتر، فقط 82.6 درصد از صندلی هایش پر می گردد و در سال 2017 به عایدی 1.38 میلیارد پوند رسیده.
البته ایرلاین Ryanair رقبای سرستی هم دارد که آن ها هم در ردیف ایرلاین های مقرون به صرفه قیمتند. EasyJet در سال گذشته 92.1 درصد از صندلی هایش پر شد و ایرلاین Jet2 هم 93.2 درصد. این نتایج نشان می دهد که ایرلاین هایی که بلیط های مقرون به صرفه تری می فروشند برای عایدی کافی و ادامه فعالیت باید تعداد مسافران خود را بیشتر نمایند.
میانه جهانی رو به رشد
نرخ میانه جهانی سالیانه نشان می دهد که هر سال تعداد بیشتری از صندلی هواپیماها پر می گردد. در سال 2017 تعداد صندلی پرشده هواپیما ها 81.4 درصد بود در حالی که در سال 2016 ، 79.6 درصد. همه این ها نشان می دهد که مسافران برای سفرهای هوایی تمایل بیشتری به ایرلاین های مقرون به صرفه قیمت دارند و امروز دیگر ایرلاین ها در پیش بینی فروش و زمان بندی پرواز هوشمندانه تر عمل می نمایند. به نظر می آید در حالی که مسافرت های هوایی (منبع اصلی انتشار گاز دی اکسید کربن) روز به روز در حال افزایش است ولی حداقل توانسته بازدهی بیشتری داشته باشد.
از هر کسی که درباره شرایط پرواز بپرسید مطمئنا به شما جواب می دهد که در گذشته با صندلی های بزرگ و فضای خالی بیشتر، سفرهای هوایی تجربه لوکس تری بود. اینکه امروز جای پا در هواپیماها کمتر شده واقعیتی محض است، در تحقیقات سال 2016 تعیین شد که در 4 تا از بزرگ ترین ایرلاین های آمریکا فاصله بین دو صندلی از 31 تا 36 سانتی متر به 30 تا 33 سانتی متر کاهش پیدا نموده است. از طرفی عرض صندلی ها هم از 19 و 20 به 17 تا 18.5 سانتی متر رسیده است. این یعنی هواپیما ها می خواهند با کوچک کردن صندلی ها مسافران بیشتری را در خود جای دهند. این نکته که حدود 11.4 درصد از هواپیماها کاملا پر هستند نشان می دهد که مسافران پرواز راحتی را تجربه نمی نمایند.
بیشترین صندلی خالی: ایرلاین فلای بی
در بین بزرگ ترین ایرلاین های فعال در بریتانیا از نظر تعداد صندلی های های خالی، فلای بی بدترین شرایط را دارد به طوری که در ماه های فروردین تا شهریور یعنی اوج سفر فقط 76 درصد از صندلی هایش پر می گردد. یکی از متداول ترین هواپیماهای این ایرلاین Bombardier Dash 8 است که 78 صندلی دارد و 19 تا از این صندلی هایش در هر سفر خالی می مانند.
ایرلاین های دیگری که بیشترین صندلی های خالی را دارند:
- آسترین: 76.8 درصد از صندلی هایش پر می گردد.
- امارات: 77.2 درصد از صندلی هایش پر می گردد.
- ویرجین آتلانتیک: 78.8 درصد از صندلی هایش پر می گردد.
شرایط ایرلاین هایی که تعداد زیادی صندلی خالی دارند
آیا تعداد زیاد صندلی های خالی برای ایرلاین ها شکست محسوب می گردد؟ لزوما نه! مثلا ایرلاین امارات با 77.2 درصد صندلی های پر شده، از میانه جهانی (81.4 درصد) پایین تر است اما همچنان سود سرشاری نصیب این ایرلاین می گردد.
نتیجهگیری:
در حالی که برخی از ایرلاینها با نرخ بالای پرشدن صندلیها سودآوری خود را افزایش میدهند، برخی دیگر با چالش جذب مسافر دست به گریباناند. هرچند شرکتهایی مانند Ryanair و EasyJet با ارائه بلیطهای ارزان، هواپیماهای خود را تقریبا به طور کامل پر میکنند، ایرلاینهایی مانند فلای بی و آسترین همچنان با صندلیهای خالی زیادی مواجهاند. با این حال، این وضعیت لزوماً به معنای شکست آنها نیست؛ برخی ایرلاینها مدلهای کسبوکار متفاوتی دارند و حتی با ظرفیت پایینتر نیز سوددهی خود را حفظ میکنند. در نهایت، تغییرات در الگوی سفر و سیاستهای ایرلاینها نشان میدهد که صنعت هوایی در حال حرکت به سمتی است که بهینهسازی ظرفیت و افزایش بهرهوری در اولویت قرار دارد.